Kantelende arbeidsmarkt in de zorg

Kantelende arbeidsmarkt in de zorg

Rond deze zomer organiseren de Rabobanken in de regio’s Beverwijk, Purmerend en Zaanstad samen met werkgeversorganisatie VNO-NCW Noordwest-Holland een vierluik van kennissessies rondom het thema disruptie. Grofweg is dit de verandering van de markt en onze samenleving die een bedrijfsmodel volledig op zijn kop zet. Voorbeelden zijn verkopen via internet die het fysieke winkelbestand van de detailhandel volledig veranderen en elektrische auto’s die fabrikanten van verbrandingsmotoren dwingen tot het verzetten van hun bakens.

De laatste bijeenkomst ging over disruptie in combinatie met de arbeidsmarkt. Specifiek werd ingegaan op “generatie Z”, de groep jonge werknemers tot pakweg 28 jaar en de huidige schoolverlaters. Zij laten zich kenmerken met een aantal eigenschappen die we bij eerdere generaties niet zo scherp hebben ervaren:
Vanuit internet heeft deze groep veel ideaalbeelden die hoog gegrepen zijn. Men stelt daardoor hoge eisen aan zichzelf en het zichtbare succes in het privéleven. Het werkleven moet hier dienstbaar aan zijn. Dit betekent dat men snel veel wil leren op de werkplek en minder nadenkt of dit ook rendabel is voor de werkgever. Men wil een goed evenwicht in tijdsbesteding, dus parttime werken in combinatie met vrij te besteden tijd vindt deze generatie heel belangrijk. De groep wil zelf verantwoordelijk zijn voor de eigen prestaties en dit niet opgelegd krijgen via doelstellingen van bovenaf. Hierdoor hebben deze medewerkers de neiging snel te jobhoppen. Tenslotte zien we dat bovenstaande leidt tot bovengemiddelde emotionele onrust en daardoor tot hoge aantallen burn-outs op jonge leeftijd. 

In de zorg begint het tekort aan goed personeel ook al steeds duidelijker te worden. De Nederlandse zorginstellingen gaan de vele tienduizenden mensen die de afgelopen jaren zijn ontslagen als gevolg van zware bezuinigingen persoonlijk aanschrijven met het verzoek om terug te keren. Dit onder het motto 'De zorg heeft u weer nodig'.

Ik lees in de Telegraaf van 9 augustus dat Het LangeLand Ziekenhuis probeert met een financiële bonus medewerkers in spe te verleiden in Zoetermeer te komen werken. De jacht is vooral geopend op personeel voor het uitvoeren van operaties.

Voor de aanstormend medisch specialist is de problematiek nog uitgebreider. Want job hoppen is moeilijk. Wie zich in een maatschap inkoopt, legt zich met zijn investering jarenlang vast. En een vaste aanstelling in loondienst krijgen is voor jonge artsen ook niet makkelijk. Wordt het Nederland of toch het buitenland? Welk ziekenhuis wordt de komende jaren de vaste werkplek? En gaat hij of zij zich verder specialiseren, de zogeheten superspecialisatie, of toch maar niet? Het tijdelijke contract is in opmars. Sterker, het is inmiddels de overheersende contractvorm om aan de slag te gaan in een ziekenhuis.

Ik constateer dat de arbeidsmarkt thans weer kantelt. Van een overschot zien we op deelmarkten al weer tekorten aan goed personeel. De nieuw instromende groep medewerkers heeft een andere “gebruiksaanwijzing” dan de voorgaande.

Het is van belang u hier als werkgever op voor te bereiden.